Kantlijn in quarantainetijd | Maandag 6 juli 2020

Les van Mireille


- Thema:

Amsterdam 750 jaar!

We gaan een beetje vooruitkijken! Onder het mom je kan niet vroeg genoeg beginnen met nadenken over...ūüėČ. Over 5 jaar is het zover. In 2025....Dan bestaat Amsterdam 750 jaar. Natuurlijk zijn vele mensen achter de schermen al druk bezig met de voorbereidingen voor deze grootse viering.

Stel je voor dat je wordt gevraagd om op een van de vele bijeenkomsten een voordracht te houden. Dat kan zijn op persoonlijke titel natuurlijk of namens Kantlijn, bijvoorbeeld voor de burgemeester en de gemeenteraad en nog vele andere notabelen van de stad. Een gevarieerd programma in bijvoorbeeld de Stadsschouwburg. Ervan uitgaande dat Corona allang bedwongen is. Je mag een gezicht geven aan waar Kantlijn voor staat. Waar jij voor staat.


Met een gedicht, een liedje, een persoonlijk verhaal, een anekdote een gesproken column, een stukje theaterdialoog etc. Hoe zou je dat invullen? Wat wil je kwijt over jouw verbinding met de stad Amsterdam? Wat zou je vertellen, laten zien dat bijdraagt aan deze bijeenkomst over 750 jaar Amsterdam? Kijk je vooruit? Laat je jouw verleden zien? Of van de stad in het algemeen? Wat deel je op dat podium dat je krijgt.


 ARTIS Toen ik tussen de twintig en dertig was deed ik wanhopige pogingen om op de Rietveld Academie te komen. Ik wilde persé naar de Rietveld, maar het was slimmer geweest om ook naar de andere academies om te kijken, want andere academies hadden andere toelatingseisen. Na weer niet toegelaten te worden raadden ze me aan om cursussen te doen, koos ik Artis Ateliers cursus tekenen.  Die cursus heeft mijn leven totaal veranderd. Het was een betoverend tijd. 's Ochtends kwamen de cursisten met de docent  bij elkaar en mochten tekenspullen kiezen. Het was vroeg in de ochtend en er waren nog geen bezoekers aanwezig. We hadden heel Artis tot onze beschikking. Om rond te zwerven en dieren te tekenen. De vissen afdeling was een aparte wereld. Achter glas zag je de vissen voorbij glijden: haaien, schildpadden of kleine kleurige Tropische vissen. En er heerste een blauw groen licht van de onderwater wereld. Het was of je in een ander wereld stapte. Er heerste  een onwerkelijk sprookjesachtig onwereldse sfeer. Het was ook doodstil. Daartegenover had je de apen afdeling. Het stonk en was altijd lawaai van het gillen van die schreeuwlelijkerds. Ze zaten geen seconden stil ! Ik brak me het hoofd over hoe ik die kleine krengen kon tekenen Toen herinnerde ik me een meditatie techniek. Je laat gedachten voorbij komen als wolken. Je grijpt er niet naar, je laat ze alleen voorbij gaan. Ik noem het ; "Je verstand op nul zetten.' Je zet je verstand stil ! Je laat het tekenen over aan je hand. Denk niet na ! Oordeel niet of het goed of slecht is wat je tekent. Ik verzeker je als je een uurtje mee bezig bent geweest is. Dan heb die aapjes in je vingers ! Nu ben ik 68 jaar en ik kan die beestjes nu nog voor de geest halen. Ik heb alle dieren in Artis getekend met alle tekenmaterialen. Dus ik kan uit mijn hoofd alle dieren tekenen. Ik heb een jaarabonnement voor Artis, want een kaartje kost 20 euro. Als je een paar keer naar Artis gaat heb je jaarabonnement zo eruit Ben gepensioneerd en kan vrij reizen. Dus als ik geen afspraak hoef te maken om in Artis te komen. Dan ga ik weer tekenen in Artis !

- Ronald Pessy

De Koperen Ploert = de Zon

Brandend Zand en een  Tropisch Verloren Land

Een leven vol gevaar, vaar op de zee blauw groene golven

Zie de schelpen met hun parelmoeren glans op het strand

De Zon brandt onbarmhartig op mijn hoofd 

Daarom draag ik een hoofddeksel op mijn hoofd

Om mijn hoofd koel te houden

Java onderdeel van de Gordel van Smaragd 

Bali Eiland van de Goden

Heb Voorgoed Verlaten, geen Moederland of Vaderland meer

.

Voel me Thuisloos in Holland, hoewel ik al 60 jaar in Holland woon.

Voel ik me nog steeds niet thuis.

Mis de Tropische geuren en de geluiden

De sfeer, de mensen van mijn eigen kleur

Ze zeggen je eerste acht levensjaren vormend zijn

Was acht jaar toen ik Indi√ę verliet

Nu ben ik 68 jaar en mijn hart hunkert nog steeds 

Naar mijn Eiland in de Zon

Waar ik in mijn jeugd op blote voeten de hele dag rondliep

Mis de durian, rambutan, de saté kambing, bubur ayam en zoveel meer.

Zodra de pandemic voorbij is, ga ik toch een bezoek brengen aan het Eiland van de koperen ploert, voordat er nog meer rampen gebeuren, die mij verhinderen mijn moederland weer te zien

- Ronald Pessy



Ik ben gek op sneeuw


Ik ben gek op sneeuw,slee√ęn op de Konijneheuvel in Het Amsterdamse Bos,ik kan niet,hou van schaatsen,ik vind kerst leuk,Eerst Winterklaas..,ik zou best eens bier willen drinken in de sneeuw,in de zon,maar hou eigenlijk niet van sneeuw onder de zon de sneeuw zien verdwijnen..ik wil verhuizen naar Zweden zonder Corona met Corona-bier,Finland,Denemarken,Noorwegen,Polen,Rusland,ik zon niet graag,ik heb het gauw te warm,ik heb het liever koud,kou lijkt me veel minder slecht voor je, ¬†ik wil een vrouw in de kou,die haar mantel uitspreid in de sneeuw,mantelzorg die aan 2 kanten snijdt ,zeg maar,ik wil naar een heel warm land,Marokko om daar te leren ski√ęn,ik pak mijn Atlas en kwam net at last,koud in Atlas aan,mijn Atlas voelt koud aan,vochtig,bevroren,ik pak mijn skies,schaats over de bladzijden,zo roetsch die berg af,het zonnetje neem ik op de koop toe..


- Marcel



21 keer bekeken

Recente blogposts

Alles weergeven