Kantlijn in quarantainetijd | Vrijdag 19 juni 2020

Bijgewerkt: jul 27

Les van Chiel


Oefening 1: Grenzen zijn er om te verleggen.

Je beschrijft hoe een personage een wet of regel overtreedt en wordt betrapt door een tweede personage. Wat gebeurt er (niet)?

Oefening 2: Het Nieuwe Absurd

Schrijf een speech van een politiek leider over het belang van anderhalve kilometer afstand houden. 1500 meter dus.

Oefening 3: Taal is de basis van je wereld

Beschrijf hoe je eigen leven er over vijf jaar uitziet. Zie dit als een oefening in manifesteren van wat je wil, niet als een beschrijving van wat je denkt dat er gaat gebeuren. Durf te dromen, maar verlies jezelf niet in fantasie, houd het dichtbij je hart.

De pandamic verhaast Mijn 5 jaren plan is door de pandemic verhaast.

Je weet nooit of de pest nog terug komt.

Dus binnenkort ga ik mijn 5 jaren plan verkorten tot een jaar. Ik zit dan in Bali om precies te zijn in Ubud een kunstenaarsdorpje in het Regenseizoen. Heb een kamertje gevonden bij een schilderscentrum voor rolstoelgebruikers die allemaal kunstenaars zijn.  Het ontstaan van dit centrum is apart.  Het is niet gesticht zoals gebruikelijk is door een westerling. Maar door een geboren Balinese vrouw die over de vloer van haar familiewoning rond kroop. Ze had polio gehad en haar benen waren verlamd. Haar familie was zo arm dat ze niet een rolstoel konden kopen. De meeste mensen daar verbergen hun gehandicapte kinderen voor de buitenwereld. Het werd als een schande beschouwd als je een gehandicapte kind had. Ze hangen het Hindu geloof en geloven in Karma. Dus als je iets slechts in je vorige leven heb gedaan. Dan wordt je gestraft in je tegenwoordige leven. Men denkt als je een gehandicapte in je gezin hebt dan heb je automatisch iets slechts gedaan. Dat wil je niet aan de grote klok hangen. Dus de gehandicapte kinderen en volwassenen worden in huis verborgen gehouden. Zoals vroeger ook in het westen algemeen gold. Als iets je ongelukkigs trof. Werd het beschouwd als straf van God. Dan had je zeker iets slechts gedaan ! Bali is de enige Hindoe enclave in voor de rest islamitische  Indonesië. Balinezen besteden het meeste van hun inkomen aan offergaven en aan de Hindoe Goden. Een Balinees jaar heeft vele Heilige dagen. Waar ze vrij voor krijgen van hun werk om offergaven in hun vele tempels te offeren. Iedere ochtend geven vrouwen hun offergaven bestaande uit; bloemen, rijst en brandend wierook. Ze plaatsen of op een altaar in de tuin van hun woning of buiten op de stoep van hun winkel. Dus wees voorzichtig als je op de stoep loopt. Dat je niet ongewild op de offergaven trapt ! Maar op mijn verhaal terug te komen over het ontstaan van het Schilders centrum. Op een dag zag een Australische toerist die vrouw rondkruipen in de woning. Ze  gaf die vrouw wat schilders spullen. De gehandicapte vrouw begon meteen te schilderen. En die Australische vrouw organiseerde een expositie van die schilderijen.


Ze verkocht alles en van dat geld kon ze een rolstoel kopen. En later huurde ze een pand en ze leerde andere gehandicapten te schilderen. Zo is het schilders centrum ontstaan. Het bestaat nog steeds. Die gehandicapte vrouw heeft inmiddels een dochtertje gekregen  bij mijn laatste bezoek ! Misschien kan ik dit centrum helpen. Ik heb 10 jaar in een galerie gewerkt en ik teken al  60 jaar. Mijn oorspronkelijk doel was om naar Ubud te komen is. Om gedichten te schrijven en tekeningen te maken. Door de pandemic dit jaar is de hele boel misschien op de lange baan geschoven Want misschien vliegen de prijzen van een vliegticket te pan uit en kan het het niet betalen ! Meestal in het laag seizoen ,de winter, scheelt de prijs van een ticket de helft. Nu maar eind van het jaar afwachten of de prijs van een ticket betaalbaar is. Heb een hartconditie en moet met mijn cardioloog overleggen. Of ik nog steeds een maand naar Bali mag gaan. Als ik niet kan gaan. Kan ik trein dagtochten maken. En gedichten schrijven en tekeningen maken. - Ronald Pessy



0 keer bekeken